بزرگترین سایت ایرانی با كلی مطالب جالب دیدنی و خواندنی

اسراییل: عکس زن حامله فلسطینی، هدفی روی تی شرت سربازان اسراییلی

« با شلیک به زنان باردار، دو نشان را هدف قرار می دهید» این جمله مربوط به چند هزار سال پیش و در بین قبایل بدوی نیست، این جمله ایست که در قرن بیست و یک و چند روز پیش بر روی لباس سربازان اسراییلی به چشم خورده وخبرگزاری های غربی آن را افشا نموده اند.

اخیرا تی شرت هایی برای سربازان رژیم صهیونیستی تولید و عرضه گردیده است که کشتن زنان باردار، بچه های کوچک و تخریب مساجد را توصیه می کند. این تی شرت ها که برای سربازان اسراییلی، درپایان دوره های آموزشی و تمرینی، تولید شده و توسط روزنامه هاآرتص افشا گردیده است! یکی از این تی شرت ها که برای گروهی از تک تیرانداز ها تهیه شده است عکس یک زن حامله مسلح را نشان میدهد که در مرکز دوربین تفنگ قرار دارد و به زبان انگلیسی و عبری روی آن نوشته شده : یک تیر، دو کشته.

دیگری، عکس بچه ای است که یک تفنگ بلند تر از خود حمل می کند و در مرکز هدف قرار دارد و روی آن به زبان عبری نوشته شده: کوچکتر، سخت تر است.

تی شرت دیگر، یک سرباز اسراییلی را نشان میدهد که در حال منفجر کردن یک مسجد است و این جمله را می گوید: فقط خدا می بخشد.

به نظر می رسد تایید آمار اینکه بیش از 70 درصد از شهدای غزه از بین زنان و کودکان بوده اند، باعث شده که فرماندهان ارتش اسراییل با این عمل خود علاوه برتوجیه این جنایت فجیع خود، نظامیان اسراییلی را برای جنایت های بعدی آماده نمایند.

کشورهای غربی مدعی حقوق بشر که اسراییل را همواره به عنوان الگویی از رعایت حقوق بشر معرفی نموده و مردم فلسطین را بعنوان تروریست محکوم می نمایند، هنوز در برابر این افشا گری واکنشی از خود نشان نداده اند.

ایران: رکورد عکس در زایمان زنان به روش سزارین

سازمان بهداشت جهانی توصیه می‌کند که آمار عمل سزارین نباید بیش از 15 درصد در هرکشور باشد و آمار پنج تا 10 درصد بهترین است. در انگلستان زنان درباره انجام عمل سزارین حق انتخاب ندارند و تنها بر اساس موازین پزشکی اجازه عمل سزارین داده می شود. بیمارستان هایی که آمار زایمان به روش سزارین در آنها بیش از 15 درصد باشد جریمه می شوند.

در ایران آمار زایمان به روش سزارین بیش از سه تا چهار برابر میزان استاندارد سازمان بهداشت جهانی اعلام شده است و این برخلاف آئین‌نامه‌‌ای است که وزارت بهداشت با هدف کاهش سزارین در کشور براساس راهکارهای عملی تدوین کرده است.

براساس آمار رسمی که معاونت پزشکی برخی دانشگاه‌های کشور ارائه داده‌اند، میزان زایمان به روش سزارین در خراسان شمالی 31 درصد، در لرستان 35 درصد، در خراسان رضوی 43 درصد و دراین میان ایلام با 49 درصد رکوردار عمل سزارین است. اما به گفته برخی از پزشکان متخصص زنان و زایمان حدود 70 درصد از کودکان در کشور به روش سزارین به‌دنیا می‌آیند درحالی که این روش خطرات عفونتی و دیگر عوارض جانبی حاد را در کودک ایجاد خواهد کرد. این آمار حکایت از نبود اطلاع‌رسانی شفاف و ناآگاهی زنان کشور از پیامدهای سزارین بر مادر و نوزاد است.

بررسی علت و راهکار
متخصصان زنان و زایمان معتقدند زنان به علت ترس از زایمان طبیعی و احساس درد شدید، تمایل به عمل سزارین دارند. علت دیگر افزایش تعداد سزارین، خود مادران هستند زیرا برخی خانم‌ها سزارین را مانند پدیده مدرن می‌پندارند. برخی مادران از روی ناآگاهی ترجیح می‌دهند سزارین شوند با این استدلال غیرعلمی که دراین عمل فشار برسر نوزاد وارد نمی‌شود. این درحالی است که متخصصان تاکید کرده‌اند فشار واردشده بر سرکودک درحالت زایمان طبیعی، با ایجاد مکش، ریه‌های او را پاک می‌کند و به همین خاطر نوزادان زایمان طبیعی نسبت به سزارینی‌ها، مشکلات تنفسی کمتری دارند.

در آمریکا، استرالیا، کانادا و بسیاری از کشورهای اروپایی، جز به تشخیص پزشک در مواردی که سلامت مادر و نوزاد در خطر است، زنان سزارین نمی‌شوند. پزشکان کشور هم زایمان طبیعی را توصیه می‌کنند و معتقدند که پیشرفت روش‌های علمی و تجهیزات پزشکی، ضرورت سزارین را جز در موارد استثنایی از بین می‌برد.

در ایران یکی از علت‌های انجام عمل سزارین در بیمارستان‌، دستمزد به‌مراتب بالاتر پزشکان متخصص زایمان است که نرخ آن در برخی بیمارستان‌های خصوصی در سال 1385 بالای یک میلیون تومان اعلام شد. وزیر بهداشت دراین خصوص گفت: با هدف کاهش خواهندگی سزارین از سوی ارائه کننده‌های خدمات در بیمارستان‌ها، درصدد هستیم تعرفه زایمان طبیعی و سهم ماماها در انجام این زایمان‌ها را افزایش دهیم. وی تاکید کرد وزارت بهداشت با همکاری ماماها به‌دنبال تنوع‌بخشی به روش‌های زایمان طبیعی است و در این زمینه زایمان‌های بدون درد را به‌صورت برنامه‌ای کشوری اجرا می‌کند.

عوارض سزارین
سزارین مانند هر عمل دیگری، یک جراحی محسوب می‌شود و نیازمند بیهوشی است. بیهوشی خطراتی چون ابتلا به خونریزی، عفونت و گاه نیاز به انتقال خون را به همراه دارد. در نوزادانی که به روش سزارین متولد شده‌اند، خطر ابتلا به دیابت نوع اول، ابتلا به آسم و آلرژی بسیار بالاتر از نوزادانی است که به روش طبیعی متولد شده‌اند. تحقیقات نشان داده سندروم مرگ ناگهانی نوزادان در ماه‌های نخست، در نوزادانی که به شیوه سزارین متولد می‌شوند تا سه برابر بیشتر است. افسردگی مادران سزارینی دوبرابر مادرانی است که به روش طبیعی وضع حمل کرده‌اند.

ایران: داستان غم انگیز یک دختر فراری ایرونی

20 سال‌ بیشتر ندارد و در یک‌ خانه‌ فساد در دام‌ ماموران‌ گرفتار شده‌ است‌. فیلم‌ گذشته‌اش‌ را به‌ عقب‌ برمی‌گرداند و تلخی‌های‌ زندگی‌اش‌ را چنین‌ به‌ تصویر می‌کشد:

اسم‌ من‌ موناست‌ و 19 ساله‌ هستم‌. پدرم‌ بنا بود. از روزی‌ که‌ به‌ دنیا آمدم‌ صدای‌ دعواهای‌ پدر و مادرم‌ در گوشم‌ نجوا می‌کردند. مادرم‌ عاشق‌ پسر دیگری‌ بود اما خانواده‌اش‌ او را به‌ زور به‌ عقد پدرم‌ درآورده‌ بودند. در دریای‌ تلخی‌، کینه‌ و درگیری‌ بزرگ‌ شدم‌ مادرم‌ اصلا اهمیتی‌ به‌ من‌ و خواهر کوچکم‌ نمی‌داد. دیگر از این‌ وضعیت‌ خسته‌ شده‌ بودم‌. حسرت‌ دست‌ محبت‌ مادرم‌ را می‌کشیدم‌. اما افسوس‌ که‌ مادرم‌ تمام‌ فکرش‌ معشوقه‌اش‌ علی‌ بود. زندگی‌ ما بخاطر وجود او سیاه‌ شده‌ بود. نمی‌توانستم‌ خیانت‌های‌ مادرم‌ به‌ پدرم‌ را تحمل‌ کنم‌. از آخرش‌ می‌ترسیدم‌ اگر یک‌ روز پدرم‌ می‌فهمید چه‌ می‌شد. پدرم‌ بخاطر کارش‌ از صبح‌ تا شب‌ کار می‌کرد مادرم‌ هم‌ در غیاب‌ پدرم‌، علی‌ را به‌ خانه‌ می‌آورد. گاه‌گاهی‌ هم‌ با او به‌ تفریح‌ و گردش‌ می‌رفت‌. دلم‌ به‌ حال‌ پدرم‌ می‌سوخت‌. بخاطر مادرم‌ و بچه‌هایش‌ از صبح‌ تا شب‌ کار می‌کرد. اما چه‌ بی‌فایده‌، شب‌ها هم‌ با مادرم‌ دعوا می‌کرد. چون‌ بی‌توجهی‌هایش‌ را نسبت‌ به‌ زندگی‌ و بچه‌هایش‌ می‌دید.

بالاخره‌ اتفاقی‌ که‌ می‌ترسیدم‌ افتاد. یک‌ روز که‌ مثل‌ همیشه‌ علی‌ در خانه‌ ما بود پدرم‌ ناگهان‌ سرزده‌ وارد خانه‌ شد. هیچ‌ وقت‌ آن‌ روز را فراموش‌ نمی‌کنم‌. غوغایی‌ به‌ پا شد. علی‌ با پدرم‌ درگیر شد او را کتک‌ زد و از خانه‌ فرار کرد. مادرم‌ هم‌ با او رفت‌. پدرم‌ فردای‌ آن‌ روز تقاضای‌ طلاق‌ داد. بیچاره‌ حتی‌ شکایتی‌ هم‌ از مادرم‌ نکرد. در همین‌ گیرودار بودیم‌ که‌ پدرم‌ از غصه‌ دق‌ کرد و مرد. شاید هم‌ فکر آن‌ صحنه‌ که‌ مرد بیگانه‌یی‌ در خانه‌اش‌ بود، آزارش‌ می‌داد. بعد از مرگ‌ پدرم‌، من‌ و خواهرم‌ مجبور شدیم‌ پیش‌ مادرم‌ برویم‌. مادرم‌ هم‌ نگذاشت‌ چهلم‌ پدرم‌ بگذرد، با علی‌ معشوقه‌اش‌ ازدواج‌ کرد. علی‌ اخلاقش‌ بسیار بد بود. چون‌ مواد مصرف‌ می‌کرد، مادرم‌ را کتک‌ می‌زد. من‌ و خواهرم‌ را عذاب‌ می‌داد. یک‌ بار هم‌ علی‌ مشغول‌ کشیدن‌ تریاک‌ بود که‌ من‌ با او درگیر شدم‌ با سیخ‌ پاهایم‌ را سوزاند. به‌ گریه‌ افتادم‌. مادرم‌ هم‌ به‌ جای‌ اینکه‌ برای‌ دخترش‌ دلسوزی‌ کند با صدای‌ بلند از من‌ خواست‌ که‌ به‌ اتاق‌ دیگری‌ بروم‌ آن‌ شب‌ تا صبح‌ گریه‌ کردم‌ و می‌گفتم‌ چرا باید سرنوشت‌ من‌ این‌ گونه‌ می‌شد. چرا در این‌ خانواده‌ متولد شدم‌. چرا پدرم مرد و...

آن‌ شب‌ تمام‌ وسایلم‌ را جمع‌ کردم‌، تصمیم‌ گرفتم‌ از خانه‌ فرار کنم‌. صبح‌ زود، وقتی‌ مادرم‌ و علی‌ خواب‌ بودند، از آن‌ خانه‌ بیرون‌ آمدم‌. احساس‌ آرامش‌ می‌کردم‌ گویا کبوتر قلبم‌ آزاد شده‌ بود و در آسمان‌ پرواز می‌کرد. نمی‌دانستم‌ کجا باید بروم‌ ولی‌ خیالم‌ راحت‌ بود که‌ از آن‌ شکنجه‌گاه‌ خلاص‌ شده‌ام.

به‌ خانه‌ عمه‌ام‌ رفتم‌. اما عمه‌ام‌ آنقدر مادرم‌ و علی‌ را نفرین‌ کرد که‌ از آنجا ماندن‌ هم‌ خسته‌ شدم‌. از آن‌ خانه‌ راحت‌ شده‌ بودم‌، اما عمه‌ام‌ باز حرف‌ آنها را می‌زد. یک‌ شب‌ بیشتر نتوانستم‌ تحمل‌ کنم‌. فردای‌ آن‌ روز از خانه‌ عمه‌ام‌ بیرون‌ آمدم‌. نمی‌دانستم‌ کجا باید بروم‌. نه‌ پولی‌ داشتم‌، نه‌ جایی‌ برای‌ زندگی‌.

لباس‌ پسرانه‌ می‌پوشیدم‌ و در دستشویی‌ پارک‌ها می‌خوابیدم‌. یک‌ شب‌ در دستشویی‌ پارک‌ با یک‌ دختر فراری‌ که‌ سرنوشتش‌ مثل‌ من‌ بود، آشنا شدم‌. او می‌گفت‌ با پسری‌ دوست‌ شده‌ که‌ به‌ او قول‌ ازدواج‌ داده‌ است‌. گاه‌گاهی‌ هم‌ به‌ خانه‌اش‌ می‌رود. از من‌ خواست‌ که‌ به‌ خانه‌ دوست‌ پسرش‌ بروم‌. فردای‌ آن‌ روز به‌ آنجا رفتیم‌. خانه‌ بزرگی‌ در مرکز شهر بود. در آنجا دختر و پسران‌ زیادی‌ رفت‌ و آمد داشتند. آن‌ وقت‌ فهمیدم‌ که‌ آنجا یک‌ مرکز فساد است‌. رییس‌ خانه‌ فساد پیرمرد سرحالی‌ بود که‌ با نوه‌اش‌ همان‌ پسری‌ که‌ به‌ دوستم‌ قول‌ ازدواج‌ داده‌ بود آنجا را اداره‌ می‌کرد. از من‌ خواستند که‌ خودفروشی‌ کنم‌ و‌ در آنجا بمانم‌. من‌ هم‌ مجبور شدم‌ قبول‌ کنم‌. چون‌ جایی‌ برای‌ ماندن‌ نداشتم‌.

هر شب‌ مرا به‌ مردان‌ سن‌ بالا اجاره‌ می‌دادند و پولش‌ را پیرمرد (رییس‌ خانه‌ فساد)می‌گرفت‌. آن‌ دختر هم‌ که‌ در دستشویی‌ پارک‌ با او آشنا شدم‌ وسیله‌یی‌ بود تا دختران‌ فراری‌ را به‌ دام‌ بیندازد. به‌ هرحال‌ گرفتار آنجا شده‌ بودم‌. از خودم‌ بدم‌ می‌آمد. از زندگی‌ام‌، آنقدر آلوده‌ بودم‌ که‌ دلم‌ می‌خواست‌ بمیرم‌. همیشه‌ با خود می‌گفتم‌ اگر من‌ یک‌ پدر و مادر دلسوزی‌ داشتم‌ در این‌ زندان‌ سیاه‌ نبودم‌. کاش‌ حداقل‌ پدرم‌ زنده‌ می‌ماند، محبتم‌ می‌کرد. آه‌ که‌ چقدر به‌ دستان‌ نوازشگر پدرم‌ نیاز داشتم‌. اما نمی‌دانستم‌ چه‌ کار باید بکنم‌. نه‌ راه‌ پس‌ داشتم‌ نه‌ راه‌ پیش‌.

آنقدر در دریای‌ آلوده‌ غرق‌ شده‌ بودم‌ که‌ دیگر به‌ هیچ‌ چیز و هیچ‌ کس‌ فکر نمی‌کردم‌، بی‌خیال‌ شده‌ بودم‌. باید تسلیم‌ سرنوشت‌ می‌شدم‌. چند ماهی‌ گذشت‌ و یک‌ روز ماموران‌ به‌ آن‌ خانه‌ ریختند و مرا هم‌ دستگیر کردند. شاید دیگران‌ از این‌ جمله‌ من‌ خنده‌شان‌ بگیرد، اما دلم‌ برای‌ مادرم‌ هم‌ تنگ‌ شده‌ ، شاید شکنجه‌گاه‌ آن‌ خانه‌ بهتر از آلودگی‌ و گناه‌ بود. اما او چقدر بی‌محبت‌ بود. انگار از محبت‌ مادری‌ بهره‌یی‌ نبرده‌ بود. او حتی‌ بعد از فرار من‌ به‌ پلیس‌ هم‌ مراجعه‌ نکرده‌ بود که‌ از آنها بخواهد بچه‌اش‌ را برایش‌ پیدا کنند. بعضی‌ اوقات‌ به‌ خودم‌ می‌گویم‌ او مرا فدای‌ معشوقه‌اش‌ علی‌ کرد. دلم‌ برای‌ خواهر کوچکم‌ هم‌ تنگ‌ شده‌، دوست‌ دارم‌ بدانم‌ که‌ الان‌ چه‌ می‌کند. آیا علی‌ باز هم‌ او را شکنجه‌ می‌دهد. ولی‌ دلم‌ می‌خواهد تحمل‌ کند تا سرنوشتی‌ مثل‌ من‌ نداشته‌ باشد.

دختر جوان‌ به‌ فکر فرو می‌رود، بعد از چند دقیقه‌ ادامه‌ می‌دهد: بزرگترین‌ آرزویم‌ خوشبختی‌ خواهرم‌ است‌. دوست‌ دارم‌ زودتر از زندان‌ آزاد شوم‌. پیش‌ خواهرم‌ برگردم‌. هر دو کار کنیم‌ و خرج‌ زندگی‌ تامین‌ شود. چه‌ رویاهایی‌ داشتم‌. دوست‌ داشتم‌ درس‌ بخوانم‌، برای‌ خودم‌ کسی‌ بشوم‌. اما ...‌

تست روحیه مرد

تست روحیه زن